برخي از مهمترين روش­هاي اکتساب و انتقال تكنولوژي عبارتند از

انتقال تكنولوژي از طريق سرمايه گذاري مستقيم خارجي (Foreign Direct Investment))

انتقال تكنولوژي از طريق سرمايه گذاري مشترک (Joint Venture)

انتقال تكنولوژي از طريق قراردادهاي ليسانس (Licensing Agreements)

انتقال تكنولوژي از طريق واردات كالاهاي سرمايه ­اي و ماشين آلات

انتقال تكنولوژي از طريق قراردادهاي بيع متقابل

انتقال تكنولوژي از طريق مهندسي معكوس

انتقال تكنولوژي از طريق قراردادهاي کمک­هاي فني و خدمات مهندسي

انتقال تكنولوژي از طريق استخدام پرسنل علمي و فني

شيوه هاي مدرن انتقال تکنولوژی

به همان نسبتي که تكنولوژي پيشرفت كرده است، الگوها و سازوکارهاي تحقيقات و انتقال تکنولوژی نيز دستخوش تغييرات ريشه­اي شده است. برخي از اين تغييرات به ماهيت علمي و تحقيق براي تكنولوژي هاي پيشرفته باز مي­گردد و برخي از آن­ها ناشي از ابتکار ملتهایی است که به ­گونه­اي آگاهانه و سازمان يافته به رقابت با كشورهاي پيشرفته صنعتي برخاسته اند. مهمترين شيوه هاي انتقال تكنولوژي که اخيراً در چارچوب سياست­هاي برون­گراي تکنولوژي مورد توجه ملت­هاي تازه صنعتي شده آسيا قرار گرفته است و ژاپن از مدت­ها پيش از آنها استفاده کرده است، به شرح زير مي باشد

آموزش فني کارکنان در صنايع كشورهاي پيشرفته

تاسيس شركتهاي تابعه در كشور هاي صنعتي

ايجاد مراكز تحقيقاتي در كشورهاي صنعتي

ايجاد محافل و انجمن هاي علمي و فني بين المللي

تاسيس مراكز آموزشي و تحقيقاتي” سطح‌بالا” در داخل کشور به سرپرستي دانشمندان و مؤسسات آموزشي و تحقيقاتي پيشرفته جهان

تبادل آکادمیک از طريق دانشگاه‌ها

مشارکت صنايع داخلي با صنايع خارجي

همکاري استراتژيک

تملک شرکت­هاي خارجي و يا خريد پاره اي از سهام آنان

استخدام متخصصين و دانشمندان خارجي

تكنولوژي هاي پيشرفته را نمي­توان مانند تكنولوژي هاي سنتي خريد. زيرا اين نوع تکنولوژی ها شديداً به عامل انساني متخصص وابسته اند. که معمولاً کشورهاي رو به توسعه از کمبود آن رنج مي برند